konto walutowe a różnice kursowe

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2011 (IIFSK 1682/09) NSA nareszcie rozwiał długotrwałe wątpliwości  i spory na temat rozliczania różnic kursowych przy płatności za zobowiązania za pomocą środków pieniężnych zgromadzonych na koncie walutowym.


Sytuacja taka powstaje wówczas gdy podatnik zarówno sprzedaje jak i kupuje towary lub usługi w walucie obcej i transakcje powyższe rozlicza za pomocą własnego konta walutowego. Dochodzi wówczas do sytuacji, w której wpłata należności podatnika zostaje dokonana na jego konto walutowe, a płatności za zobowiązania są finansowane ze zgromadzonych tam środków. Jest to oczywiście rozwiązanie wygodne dla przedsiębiorcy i wydaje się być jak najbardziej naturalne w przedstawionym stanie rzeczy. Jednak rodzi szereg wątpliwości przy ustalaniu różnic kursowych.


Zgodnie z art.16a ust. 2 ustawy CIT różnice kursowe powstają gdy:
-wartość przychodu należnego wyrażona w walucie obcej po przeliczeniu na złote wg kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest niższa (dodatnie różnice kursowe) lub wyższa (ujemne różnice kursowe)od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania. przeliczonej wg faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,


- wartość poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote wg kursu średniego ogłaszanego przez NBP jest wyższa  (dodatnie różnice kursowe) lub niższa (ujemne różnice kursowe) od wartości tego kosztu w dniu jego zapłaty. przeliczonej wg faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,


Cały problem rozbija się o definicję pojęcia "faktycznie zastosowany kurs", gdyż w przypadku operacji na koncie walutowym taki kurs nie jest w żadnym momencie stosowany przez bank - bank bowiem tej operacji w ogóle nie przelicza, gdyż jest w jednej walucie.


Wielu podatników podnosiło kwestię, iż w w/w sytuacji kurs faktyczny jest niemożliwy do ustalenia, a zatem należy stosować regulacje art.15a ust.4 ustawy CIT w myśl którego jeżeli przy obliczaniu wartości różnic kursowych nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, przyjmuje się kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.


Inne stanowisko prezentowały niejednokrotnie organa skarbowe:
interpretacja Izby Skarbowej w Katowicach,
wyrok WSA w Gliwicach
uważając, że:
" przy operacjach bankowych w celu ustalenia różnic kursowych dokonuje się przeliczenia waluty obcej po kursie bankowym, a więc kursie faktycznie zastosowanym."


Sprawę ostatecznie rozstrzygnął NSA w w/w wyroku pisząc:
"zaproponowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (s. 11 uzasadnienia wyroku) wykładnia, według której "w sytuacjach, w których przepisy odwołują się do faktycznie zastosowanego kursu średniego przy obliczaniu różnic kursowych, ustawodawca przewidując w art. 15a ust. 4 u.p.d.o.p. przypadki, w których nie będzie możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, wskazuje, że dopiero wówczas przyjmuje się średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski", trudna jest do zastosowania w praktyce, skoro jednocześnie Sąd ten kurs faktycznie zastosowany odnosi do kursu tylko ogłoszonego przez bank podatnika. Wypada więc podzielić zastrzeżenia, że przyjęcie takiej wykładni niczego w istocie nie wyjaśnia, gdyż nadal nie wiadomo, jaki kurs należy zastosować – średni, czy też zakupu lub sprzedaży, i dlaczego, skoro żadnego zakupu ani żadnej sprzedaży waluty w rzeczywistości nie przeprowadzono."
oraz
" Uznanie możliwości stosowania przez podatnika nie tylko tego kursu waluty, który w rzeczywistości posłużył do przewalutowania, ale także kursu generalnie stosowanego przez bank, w którym podatnik ma rachunek walutowy, ale nie zastosowanego w konkretnej transakcji walutowej z podatnikiem z tego powodu, że do takiej transakcji w ogóle nie doszło, trudne jest do zaakceptowania. Oprócz rzucającej się w oczy sztuczności i nielogiczności takiej koncepcji niełatwo ją pogodzić z przedstawioną systematyką ustawy podatkowej. Z tych też względów nie sposób przyjąć, że stosowanie średniego kursu NBP do określania wartości różnic kursowych w istocie jest ograniczone do stosunkowo wyjątkowych w obrocie gospodarczym przypadków, kiedy bank prowadzący rachunek walutowy podatnika nie ogłasza kursu złotego, a więc do przypadków, gdy rachunek ten prowadzony jest w banku zagranicznym."


Ten wyrok powinien zatem definitywnie zakończyć wszelkie spory wokół kwestii wyceny różnic kursowych od operacji za pośrednictwem konta walutowego.

kasa fiskalna a sprzedaż samochodu dla osoby fizycznej

Pułapka limitu 40000, 00 PLN przy obowiązku rejestrowania sprzedaży za pomocą kas fiskalnych.

Podmioty gospodarcze prowadzące działalność gospodarczą i nie instalujące kas z uwagi na brak, lub nieprzekracznie limitu sprzedaży na rzecz osób fizycznych, często nie zdają sobie sprawy z faktu, że to iż firma z reguły nie sprzedaje na rzecz osób fizycznych wcale nie oznacza, że nie będą zobowiązani do instalacji kasy.

Dzieje się tak najczęściej przy sprzeadaży skaładników majątku trwałego - najczęsciej samochodów sprzedawanych często dla osób fizycznych. Jedna taka transakcja może spowodować, iż firma generalnie nie sprzedająca swoich towarów lub usług na rzecz osób fizycznych będzie zobowiązana do instalacji kasy - o ile sprzedawany samochód będzie kosztował powyżej 40 000,  PLN.


Zgodnie bowiem z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Art. 2 ust. 6 ustawy o VAT definiuje zakres znaczeniowy pojęcia towaru, W myśl tego przepisu towarami są rzeczy ruchome, jak też wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu VAT, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunt.


Powyższe regulacje oznaczają, że samochód zaliczony do środków trwałych jest - na gruncie przepisów ustawy o VAT uważany za towar - należy bowiem do kategorii rzeczy ruchomych.

Taka interpretacja jest niezwykle ważna zwłaszcza dla podatników korzystających ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania kasą sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. W/w zwolnienie dotyczy podatników, u których wartość sprzedaży podlegającej ewidencjonowaniu (art. 111 ust. 1 ustawy o VAT) w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 40 000 zł, a zarazem u tych podatników nie powstał wcześniej obowiązek ewidencjonowania (§ 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia).

Należy bowiem pamiętać, że przy ustalaniu w/w limitu należy uwzględniać omawianą tu sprzedaż samochodu. Z uwagi na fakt, iż przy sprzedaży samochodu nietrudno o przekroczenie kwoty 40 000,00 PLN bardzo łatwo w takiej sytuacji o powstanie obowiązku instalacji kasy.

witam!

blog na temat najświeższych nowości z dziedziny podatków i rachunkowości